5 sierpnia 2025 r. prezydent podpisał długo oczekiwaną nowelizację prawa restrukturyzacyjnego, wdrażającą unijną dyrektywę 2019/1023. Choć vacatio legis wynosi zaledwie 14 dni, zmiany są głębokie i wymagają szybkiego dostosowania się przez doradców i przedsiębiorców.
Co się zmienia?
1. Test zaspokojenia wierzycieli To nowy obowiązek, który porównuje efekty restrukturyzacji z potencjalną upadłością. Ma pomóc wierzycielom ocenić, czy układ z dłużnikiem jest dla nich korzystniejszy niż likwidacja majątku.
2. Pracownicy w centrum uwagi Plan restrukturyzacyjny musi teraz uwzględniać wpływ działań na zatrudnienie. Redukcja etatów nie może być traktowana wyłącznie jako cięcie kosztów – liczy się też wpływ na przychody i produktywność.
3. Cross-class cramdown Sąd może zatwierdzić układ mimo sprzeciwu jednej grupy wierzycieli, jeśli większość pozostałych go popiera. To mechanizm znany z prawa anglosaskiego, który zwiększa elastyczność negocjacyjną.
4. Wierzytelności zabezpieczone wchodzą do układu z mocy prawa Banki i inne uprzywilejowane podmioty nie mogą już blokować układu, jeśli zaproponowano im pełną spłatę.
5. Nowe obowiązki nadzorcy układu Na 30 dni przed głosowaniem musi on przedstawić m.in. plan restrukturyzacyjny, test zaspokojenia i opinię o wykonalności układu. Koniec z wręczaniem kart do głosowania na ostatnią chwilę.
6. Dzień układowy i termin wniosku Dzień układowy nie może być późniejszy niż dzień obwieszczenia, ale czas na złożenie wniosku o zatwierdzenie układu wydłużono do 4 miesięcy.
Co to oznacza dla praktyki?
Nowelizacja zwiększa transparentność i profesjonalizm postępowań restrukturyzacyjnych. Wymaga jednak większego zaangażowania doradców i lepszego przygotowania technicznego – zwłaszcza w kontekście systemu KRZ. Choć nie rozwiązuje wszystkich problemów, to krok w stronę bardziej efektywnego i sprawiedliwego procesu.